Τα όρια αποτελούν αντανάκλαση της σκέψης μας για εμάς και τους άλλους και έναν ρυθμιστή της συμπεριφοράς μας. Είναι κάτι που μαθαίνουμε παρατηρώντας το περιβάλλον μας και αλληλεπιδρώντας με αυτό. Έτσι λοιπόν αποτελούν ένα είδος δεξιότητας, η οποία επηρεάζεται μεν από τα έμφυτα γνωρίσματα του χαρακτήρα μας, όμως δεν εξαρτάται από αυτά. Αντιθέτως, μπορεί να επηρεάσει θετικά τους τρόπους με τους οποίους εκφράζονται αυτά τα γνωρίσματα και το κατά πόσο κυβερνούν την πορεία της ζωής μας. 

Το ακατάστατο είναι αυτό που αποκλίνει από το καθαρό και τακτοποιημένο. Είναι εκείνο που λερώνει, που δυσκολεύει, που δημιουργεί ένα χαμό και άντε μετά να το μαζέψεις. Και εδώ που τα λέμε, κανείς δε θέλει να έχει ακατάστατο χώρο ή να ενθαρρύνει το παιδί του να παίξει μέσα στο “χάος”.